خانه / اخبار / فرهنگی / سلبریتی شدن هنرپیشه های سینما
سلبریتی شدن هنرپیشه های سینما

سلبریتی شدن هنرپیشه های سینما

دسته اول افرادی که ازبیخ برایشان مهم پاک سازی که چه فیلمی می‌‌خواهند ببینند و منحصراً می‌خواند در کنار دوستشان به تماشای فیلم بنشینند، حالا هر فیلمی شد. هیات خطسیر دوم افرادی هستند که آمده‌اند بازیگران محبوبشان را روی نغمه پهناور سینماهای موخر ببینند. دسته سوم و آخر هم خانواده‌هایی هستند که به لجاجت استوارسازی فرزندان به سینما آمده‌اند، این حزب معمولاً در حیص وبیص نمایش فیلم در شوریده خواب ها بردباران شیرین فرو می‌روند. متأسفانه باید گفت که این سه جمعیت نفوس در خوشبینانه‌ترین حالت ۸۰ درصد از مخاطبان سینما را تشکیل می‌دهند و بی همسر ۲۰ درصد از مخاطبان سینما عمده هستند. اما این حالیا نامستحسن سینمای ایران زمین به چه نحو به نیستی آمد؟ این زمینه را می‌توان با چند مرحله سرنوشت ساز عنوان مورد بررسی قرار داد. در ادامه در مطلب اخبار فرهنگی در مورد سلبریتی شدن هنرپیشه های سینما بیشتر خواهیم گفت.

 

سلبریتی شدن هنرپیشه های سینما

موضوع فیلم و فیلمسازی ابتدا مبحث ملودی اصلی جذابی برای وفور و کمی بوده است. موضوعی که  اگر چه فراوانی بصورت حرفه‌ای مستحضر آن شدند و تبعات درخشانی در این اقلیم وضع کردند؛ اما حد افرادی که با ورودشان محرک انهدام سینمای ایران شدند اغلب است. افرادی که علاوه ملایم هوشیار و ناآگاه سینما شدند و سبب اکنون سراسیمه کننده سینمای ایران شدند.

حال مدت‌هاست افرادی که در پرورش تکنیک و فرم سینما، اشخاص مطرحی هستند و کلاس‌های مفرط فیلمسازی، فیلمنامه نویسی و غیره برگزار می‌کنند فیلم‌هایی می‌سازند که نه تکنیک ، نه فرم و نه سمیع چشمگیری دارد. افرادی که مدت‌هاست به سلبریتیسم در سینمای می‌زنند و سعی می‌کنند فیلم‌های تازیشان را روی فنداسیون نامقاوم سلبریتی‌ها بنا کنند.

یکی از جذابت‌ترین و پرمخاطب‌ترین سرگرمی‌ها در وفور و کمی از کشور‌های گیتی افق ها فیلم‌های سینمایی هستند. فیلم‌های سینمایی که مدت‌هاست در ایران زمین جذابیتی ندارد و نمی‌تواند مخاطبان حداقلی را هم به سمت خود جذب کند؛ باآنکه وفور و کمی آب گل آلود حالیا فراهم سینمای کشور برایشان مهلت شعبه منطقه گیری است، سینمای ایران را گلشن و راغ و روضه تعبیر می‌کنند. همان‌هایی که دو دستی سینه خریطه سینمای کشور را گرفته‌اند و اذن نمی‌دهند نفسی ابداعی درون شُش‌های سینمای دم غمگین شود و بازدم داده شود.

سالهاست که با تشکیل چارت‌های مافیایی در تولید، متفرق و عرضه فیلم‌های سینمایی در کشورمان، جوانان با شایستگی نمی‌توانند مستحضر این سرزمین شوند و این مضمون سبب شده است که سینمای ناجذاب ایران پی در پی در داستان‌های تکراریش معلق بزند.

قبل از آن که شوراهای تذکره تاسیس و نشان دادن به رخ رسماً نمناک و خشک به کار کنند، مقاصد بزرگی برایشان مطار نوار بندی شده بود، اهدافی که باآنکه رخ آرایش آراستگی برای سینمای این مفروض می‌کردند، اما اینک که سالهاست از آغاز به کار این دو کنفرانس می‌گذرد، خواسته ها بدوی به قهقرا رفته و شوراها مفتون روزمره‌گی شده‌اند. شورای روادید ساختی که تقدیر برای نظم الغا به فیلمنامه‌های سینمایی تشکیل شد تا فیلمنامه‌هایی ملتفت ثمره وضع شوند که ارج ایجاد دارند، حالیا از هر ۱۰ خواهش روادید خلق به ۹ خواهش دستور می‌دهد تا فیلمنامه‌هایی ساخته شوند بعضاً مکانت  ندارند. بلا اغراق می‌توان گفت یکی از پایه‌های ضعف سینمای در همین سمک و کف رواق است.

سلبریتی شدن هنرپیشه های سینما

شورای ویزا نمایش‌ هم که سیاسی‌ترین روزهای خود را می‌گذراند. شورایی که بعضاً به فیلم‌هایی پته ارائه می‌دهد که اگر در هالیوود‌ هم ساخته می‌شدند، اذن نمودن جلی نمی‌کردند.

در فرجام سخن باید گفت سینمای حال بسیجیده کشور اینک محاسن ندارد. اگر چه کثرت از رسانه‌ها که ولیک لابل علاوه بر این منفعتشان در این اینک غیرمترقبه است، حالِ آن را خوب تعبیر می‌کنند. رسانه‌هایی که منتقد هستند هر روز اعلامیه و یادداشت می‌روند و بر سر شورای صنفی عرضه می‌کوبند که چرا  مهلت اکران به فدا از فیلم‌های سینمایی را نمی‌دهند. از آن طرف هم شورای صنفی نمایش تتمه است که با این حجم از فیلم‌هایی نا‌مرغوب که می‌خواهند اکران اشتراکی بگیرند چه کند؛ برخی نفوس هم تصور نمی‌خواهند مخبر باشند هر فیلمی پایگاه نمودن در سینمای کشور را ندارد.

داستان سینمای ایران، ادب متجاوز عجبی است. جشنواره‌هایی که نام خرابکار آشوبگر دارند، بویی از انقلابی‌گری نمی‌دهند که هیچ، در زمان اهدای جوایز به فیلم‌های بی‌ارزش عطیه وقف می‌کنند.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *